Szkoła odpowiedzialna cyfrowo

• • • 

       

      INFORMACJA O PROJEKCIE

       

      Wieloletni program edukacyjny SZKOŁA ODPOWIEDZIALNA CYFROWO wspiera szkoły we wdrażaniu nowych technologii i higieny cyfrowej w edukacji. Dotychczas do projektu zdecydowało się przystąpić ponad 4500 placówek edukacyjnych, szkół podstawowych, ponadpodstawowych, przedszkoli, poradni psychologiczno-pedagogicznych. 

      SZKOŁA ODPOWIEDZIALNA CYFROWO to wspólnota uczniów, rodziców i nauczycieli, dla których wartością jest kształtowanie równowagi między korzystaniem z nowych technologii i świadomym tworzeniem realnych więzi poza przestrzenią Internetu. Troszcząc się o ów balans wpływamy pozytywnie na dobrostan psychiczny, fizyczny i społeczny całej społeczności szkolnej. 

       

      MATERIAŁY EDUKACYJNE

       

      Na stronie fundacji aktualnie funkcjonują 3 ważne testy dla młodzieży i osób dorosłych, z których mogą korzystać nauczyciele, uczniowie i dzieci. 

      1. Skala higieny cyfrowej: https://dbamomojzasieg.pl/skala-higieny-cyfrowej/

      2. Skala problemowego używania smartfona: https://dbamomojzasieg.pl/skala-problemowego-uzywania-smartfona/

      3. Skala problemowego grania w gry: https://dbamomojzasieg.pl/skala-problematycznego-grania-w-gry/

      NIE SĄ to testy diagnostyczne, ale ich wypełnienie i poznanie wyniku naprawdę dużo może powiedzieć o Was samych i o Waszych pociechach i uczniach.

       

      10 ZASAD ODPOWIEDZIALNEGO REAGOWANIA

       

      1. Nie ujawniaj danych i treści prywatnych. Upublicznienie imion, nazwisk, szkół, adresów, zdjęć czy zrzutów ekranu może prowadzić do nękania i wtórnej krzywdy. Zasada „minimum informacji” chroni ofiary, bliskich i świadków zdarzeń.
      2. Nie spekuluj i nie powielaj plotek. Niepotwierdzone „informacje” szybko stają się paliwem dla hejtu i stygmatyzacji. Jeśli nie masz wiarygodnego źródła — wstrzymaj się od publikacji i nie podnoś zasięgów.
      3. Unikaj oskarżeń i ocen. Etykietowanie („wina”, „powinni byli…”) pogłębia cierpienie i zamyka drogę do rozmowy. Zamiast oceniać, używaj języka empatii: pytaj, jak można wesprzeć i czego teraz potrzeba.
      4. Nie taguj bliskich ani instytucji związanych z ofiarami. Publiczne oznaczanie ściąga na nich uwagę, presję i czasem lawinę wiadomości. Jeśli już musisz przekazać informację — zrób to w sposób dyskretny i bezpośredni.
      5. Zgłaszaj szkodliwe treści. Hejt, doxxing, upublicznianie danych czy ośmieszanie należy raportować narzędziem „Zgłoś” oraz do moderatorów. To realnie ogranicza widoczność przemocy i ułatwia jej szybkie usunięcie.
      6. Promuj materiały wspierające. Linki do rzetelnych poradników, numerów pomocy i psychoedukacji wzmacniają bezpieczne zachowania społeczności. Zadbaj, by źródła były wiarygodne i aktualne.
      7. Myśl o wrażliwych odbiorcach. W sieci są osoby w żałobie lub w kryzysie — sensacyjne nagłówki i drastyczne opisy mogą je zranić. Pisz z myślą o minimalizowaniu szkody: jasno, bez dramatyzowania.
      8. Nie „gloryfikuj” tragedii. Unikaj narracji, które budują mit, romantyzują czy normalizują ryzykowne zachowania. Skupiaj się na faktach, profilaktyce i ścieżkach pomocy.
      9. Wspieraj lokalną społeczność. Jeśli możesz, pomóż w moderacji komentarzy, zatrzymaniu „śledztw internetowych” i przekierowaniu ludzi do specjalistów. Czasem największą pomocą jest świadome ograniczenie szumu informacyjnego.
      10. Dbaj o siebie i reaguj na sygnały cierpienia. Zauważasz niepokojące wpisy? Zareaguj prywatnie, wspierająco i podaj sprawdzone ścieżki wsparcia. Rozmowa z bliskimi lub specjalistą bywa pierwszym krokiem do ulgi.

       

      Fundacja Dbam o Mój Zasięg we współpracy z instytucjami przedstawia raport pt. ""Dobre i złe wiadomości - życie online i offline a zdrowie psychiczne polskich nastolatków."

      Najważniejsze wyniki przedstawione zostały na ikonografikach. Cały raport do pobrania tutaj:

       https://dbamomojzasieg.pl/wp-content/uploads/2025/11/Dobre-i-zle-wiadomosci.-raport-z-badan.pdf

      

      

      

      

      

      

      5

       

       

      Fundacja Dbam o Mój Zasięg jest partnerem merytorycznym programu #CyfroweMosty.  

      Więcej o programie tutaj: https://programcyfrowemosty.pl/  

       

      Stworzono raport, w którym porównano odpowiedzi rodziców z odpowiedziami dzieci. Zachęcamy do zapoznania się z raportem.  

      Jest od dostępny tutaj:   

      https://programcyfrowemosty.pl/wp-content/uploads/2025/12/Cyfrowe_Mosty_Raport.pdf 

        

      Skrót najważniejszych wyników badań zawartych w raporcie: 

        

      1. Niemal połowa rodziców nie widzi siebie w roli przewodnika dla dziecka po cyfrowym świecie. Brakuje im kompetencji i szkoleń, żeby móc skutecznie zaangażować się w życie online swoich dzieci. „Cyfrowe Mosty” to ogólnopolska inicjatywa Centralnego Ośrodka Informatyki (COI), której celem jest wsparcie dorosłych w mądrym towarzyszeniu młodym w internecie. 

      2. Dorośli mają odpowiedzialność i rolę, z których często nie zdają sobie sprawy – to główny wniosek z raportu przygotowanego w ramach inicjatywy „Cyfrowe Mosty” przez COI, organizacji odpowiedzialnej m.in. za rozwój aplikacji mObywatel i jej wersji dla dzieci - mObywatel Junior. Raport powstał, by pokazać, komu dzieci ufają w kwestii internetu, kto jest ich przewodnikiem po cyfrowym świecie oraz jaka jest wiedza dorosłych na temat internetowego życia młodych i ich kompetencje, by towarzyszyć dzieciom w cyfrowym świecie. 

      3. Jak wynika z raportu, 71% dzieci w wieku 10-16 lat już dziś postrzega swoich rodziców jako cyfrowych przewodników, czyli osoby, które uczą je odpowiedzialnego i bezpiecznego korzystania z nowych technologii. Jednocześnie tylko 55% dorosłych widzi siebie w tej roli. Spośród grupy rodziców, którzy nie czują, że wspierają swoje dziecko w cyfrowym świecie, tylko co 5. chciałby w przyszłości pełnić tę rolę. Wskazują jednak, że potrzebują wiedzy (23%), szkoleń (19%) oraz praktycznego doświadczenia (6%), by podjąć się tego zadania. 

      4. Jeśli rodzic dzieli się z dzieckiem swoją wiedzą i doświadczeniem na temat korzystania z internetu, statystycznie częściej otrzymuje bezpośrednio od swojego podopiecznego informacje o zagrożeniach, z którymi zetknął się w sieci. 

      5. Mimo to, co 16. dziecko przyznaje, że rodzice w ogóle z nim nie rozmawiają o świecie online. W 40% domów nie obowiązują też żadne reguły dotyczące obecności w sieci. Jeśli już wprowadzono jakąś formę kontroli (39%), to najczęściej (42%) jest to ustalenie zasad dotyczących pory korzystania z internetu i ilości czasu spędzonego przez dziecko w sieci, rozmowa z dzieckiem o jego doświadczeniach i aktywności w sieci (41%) lub zakaz korzystania z urządzeń podczas posiłków (38%). Co 3. rodzic przyznaje, że monitoruje aktywność swojego dziecka w internecie. 

      6. Duże rozbieżności pomiędzy młodymi a ich rodzicami dotyczą też samego procesu wprowadzania zasad. Według deklaracji rodziców, w przeważającej większości (82%) dziecko choć w niewielkim stopniu zostało włączone w proces ich tworzenia. Młodzi mają dużo bardziej krytyczne spojrzenie na tę sytuację. Co 5. dziecko deklaruje, że nie miało żadnego wpływu na ustalone zasady. 27% natomiast twierdzi, że ich wpływ był niewielki. Fundacja Dbam o Mój Zasięg jest partnerem merytorycznym tego projektu i mega się z tego cieszę 

        

      Zachęcamy Państwa do śledzenia bieżących informacji i materiałów na stronie projektu Cyfrowe Mosty